وقتی کودکم به من می‌گوید دوستت ندارم

مادر «به اندازه کافی خوب»

وقتی کودکم به من می‌گوید دوستت ندارم

دکتر هما محمدصادقی، روانپزشک و روان‌درمانگر
تاریخ انتشار: ۱۶ مهر ۱۳۹۶ - ۷:۳۳

وقتی کودکم به من می‌گوید دوستت ندارم

بسیار پیش می‌آید که کودکتان را از کاری منع کنید یا او را از آنچه می‌خواهد، محروم نمایید. کودک دوست دارد که به هر آنچه می‌خواهد برسد و آن را به دست آورد. این موضوع می‌تواند بخشی از احساس «همه‌توانی» در کودک باشد زیرا تصور می‌کند دنیا باید همواره به کام او باشد. اگر این احساس در بزرگسالی نیز به‌صورت غالب در شخصیت فرد باقی بماند و فکر کند که قرار است در دنیا به هر چه که می‌خواهد برسد، مشکلات زیادی برایش ایجاد خواهد شد؛ چراکه رسم دنیا خیلی وقت‌ها این‌چنین نیست. هیچ بشری در دنیا نتوانسته به هر آنچه می‌خواهد برسد مگر آنکه خواسته‌های خود را تعدیل نموده و بر واقعیت منطبق کند.

کودکان به‌طور طبیعی احساس می‌کنند که مستحق هستند تا هر آنچه را که می‌خواهند به دست بیاورند و برای اینکه در بزرگسالی با مشکلات جدی مواجه نشوند باید آرام‌آرام یاد بگیرند که «چنین نیست...قرار نیست به هرچه که خواستی برسی اما می‌توانی با تلاش و کوشش به بسیاری از خواسته‌هایت دست ‌یابی». اگر کودکان به‌طور ناگهانی با این واقعیت روبرو شوند که نمی‌توانند به همه خواسته‌هایشان برسند، اعتمادبه‌نفسشان آسیب خواهد دید لذا یک وظیفه مهم والدین این است که کودک را به‌تدریج با این واقعیت مواجه کنند.

لازم نیست برای اینکه والد خوبی باشید به همه خواسته‌های کودک پاسخ مثبت بدهید؛ مهم این است که همه خواسته‌های او را با دقت بشنوید. گوش بدهید به اینکه او چه چیزی می‌خواهد و یا چرا می‌خواهد. با کودکتان حرف بزنید و اجازه دهید او نیز با شما حرف بزند. اگرچه نمی‌توان بسیاری از خواسته‌های کودکان را برآورده کرد اما باید بدانید آن‌ها را چه خواسته‌هایی دارند و به‌اندازه کافی در موردشان صحبت کنید.

کودکان به شیوه‌های متفاوتی تلاش می‌کنند که بر خواسته‌هایشان پافشاری کنند؛ از قشقرق و سروصدا کردن تا باج‌گیری عاطفی با جملاتی شبیه به «دوستت ندارم، تو مادر خوبی نیستی، مادر دوستم برای دوستم فلان کار را کرده است و ...». البته که کودک هرچه کند به اقتضای کودکی است، اما واکنش والدین برای رشد روانی کودک بایدها و نبایدهایی دارد. یکی از این بایدها توجه کردن به خواسته کودک است (نه الزاماً برآورده کردن آن).

ممنوعیت اصلی این است که والدین هرگز نباید کودک را به خاطر خواسته‌اش تنبیه یا تحقیر کنند یا مورد بی‌توجهی قرار دهند؛ اما حالا که خواسته‌اش را برآورده نمی‌کنیم، تنبیه هم نمی‌کنیم پس چه کنیم؟!

شنیدن تقاضاهای کودک راهکار خوبی است اما بسیاری از اوقات کودک را راضی نمی‌کند. در چنین فضایی ممکن است کودک، والدین را با جملاتی شبیه به اینکه «دیگر دوستت ندارم» تحت‌فشار قرار دهد. واکنش خوبی که در این مواقع می‌توان داشت این است که به او بگویید: «اگر خواسته‌ات را برآورده نمی‌کنم، به خاطر این نیست که دوستت ندارم و حتی اگر بگویی دوستم نداری من با همه وجود دوستت دارم».

البته یادتان باشد بسیار اشتباه است که اول در برابر اجابت خواسته کودک مقاومت کنید و بعد با اصرار و فشارهای کودک مجبور شوید برعکس گفته خودتان و مطابق میل او عمل کنید. لذا قبل از اینکه هر چیزی به کودک بگویید اول مطمئن شوید که «منطقی است» و دوم اینکه «می‌توانید روی حرفتان بمانید».

 

 

اگر سئوالی در این زمینه هست یا نیاز به کمک دارید، کارشناسان «به‌اندیشان» در خدمت شما هستند؛ با ما تماس بگیرید. 

مطالب مرتبط


دیدگاه کاربران

برای ثبت دیدگاه وارد وب سایت ما شوید.