اوتیستیک‌ها در دانشگاه

آنچه اهالی دانشگاه باید از تعامل با مبتلایان به اوتیسم بدانند

اوتیستیک‌ها در دانشگاه

مارک فابری/ ترجمه هانیه سلیمی
تاریخ انتشار: ۱۴ فروردین ۱۳۹۶ - ۲۰:۲۱

 اوتیستیک‌ها در دانشگاه

بیماری اوتیسم اثر قابل توجهی بر توانایی دانش‌آموزان مبتلا برای کنار آمدن با امور مربوط به تحصیل در مقاطع بالاتر دارد. مسائلی چون انتخاب رشته تحصیلی، تصمیم‌گیری برای ترک محیط آشنا و مأنوس خانه، بررسی یک دانشگاه جدید و برقراری ارتباط با کادر آموزشی و دیگر همکلاسی‌ها. اما این فقط آغاز ماجراست. امور معمولی دانشگاه مثل کار گروهی و یادداشت‌برداری از آنچه تدریس می‌شود نیز می‌تواند برای این افراد، که در فهم قوانین نانوشته اجتماعی مشکل دارند، چالشی جدی باشد. در ادامه 7 شیوه یاری رساندن به دانش‌آموزان اوتیستیک پیشنهاد می‌شود.

 

بر نقاط قوت تمرکز کنید
در کار حمایت و کمک به این افراد، اغلب به کمبودها و مشکلات آن‌ها توجه می‌شود، در حالی که در مورد دانشجویان اوتیستیک بهتر است نقاط قوت آن‌ها را شناسایی کنید و ببینید این قوت‌ها چطور می‌تواند آن‌ها را در تحصیل یاری کند. مثلاً توجه به جزئیات [که از ویژگی‌های این افراد است]، هنگام انجام یک پروژه گروهی، می‌تواند امتیاز بزرگی برای مدیریت زمان و منابع باشد.

 

برنامه‌ریزی از قبل
همه ما گاهی انجام تکالیف خود را به آخرین فرصت‌ها موکول کرده و جزئیات را درست قبل از ارائه تکلیف تکمیل می‌کنیم. اما دانشجویان اوتیستیک نیاز دارند بدانند که قرار است با چه چیزی مواجه شوند. بنابراین، برای کاهش اضطراب آن‌ها می‌توان پیش از شروع درس، با دادن جزوه‌، بروشور یا اطلاعاتی مختصر از آنچه در درس خواهد آمد آن‌ها را آماده کرد.

 

مدیریت کار گروهی
برای دانشجویانی که کار گروهی انجام می‌دهند، پشتیبانی فعالانه فراهم آورید. برای این کار:
ـ وقتی ارتباط اعضای گروه موفقیت‌آمیز نیست و به بن‌بست رسیده است، مداخله کنید، همچنین، در مواقعی که تقسیم کار ناعادلانه است یا یکی از اعضای گروه توسط دیگران کنار گذاشته شده است.
ـ گروه را تشویق کنید که از همان ابتدای کار قوانین حاکم بر گروه را تنظیم کنند.‌
ـ از دانشجویان مبتلا به اوتیسم بپرسید که آیا مایل‌اند وضعیت خاص خود را با دیگر اعضای گروه در میان بگذارند.
وقتی دانشجویان دیگر اطلاعات کافی راجع به این بیماری دارند، مطرح کردن این موضوع با آن‌ها ایده خوبی است.

 

از فضای حسی آگاهی داشته باشید
هنگامی که برای کلاس‌ها یا جلسات برنامه‌ریزی می‌کنید، اطمینان حاصل کنید که کلاس از هر چه به صورت دیداری یا شنیداری باعث حواس‌پرتی دانشجویان می‌شود یا تمرکز آن‌ها را بر هم می‌زند خالی باشد.
ـ دانشجویان مبتلا به اوتیسم ممکن است در اماکن شلوغ مضطرب شوند. از آن‌ها درباره درخواست‌ها و نیازهای ویژه‌ای که دارند سؤال کنید.
ـ اگر شرایط یا موقعیت کلاس تغییر کرد، به آن‌ها به‌قدری آگاهی‌ و توجه دهید تا متوجه شوند که چطور باید کلاس جدید را پیدا کنند و به آنجا برسند و چگونه خود را با شرایط و فضای جدید وفق دهند.

 

ابهام ایجاد نکنید
در نظر داشته باشید اطلاعاتی که به دانشجویان‌تان می‌دهید، به‌ویژه در مورد تکالیف و امتحانات، روشن و واضح، موجز و مختصر و بی‌ابهام باشد. دانشجویان مبتلا به اوتیسم عباراتی را که می‌توان به چند صورت تفسیر کرد به‌سرعت تشخیص می‌دهند [که این می‌تواند باعث گیج شدن آن‌ها شود.] موارد غیر منتظره نیز می‌تواند به‌طور کامل آن‌ها را از ادامه مسیر باز دارد. البته این بدان معنا نیست که باید به طور کامل از ایجاد هرگونه ابهام اجتناب کنید، چرا که گاهی دلایل آموزشی خوبی برای ایجاد معماگونه‌گی وجود دارد. اما بهتر است پیچیدگی‌ها و گنگی‌های غیرمنتظره [که جنبه آموزشی ندارند] ایجاد نکنید؛ در این صورت، دانشجویان از شما سپاسگزار خواهند شد.

 

کپی مطلب با ذکر منبع بلامانع می‌باشد.

 

 

مطالب مرتبط


دیدگاه کاربران

برای ثبت دیدگاه وارد وب سایت ما شوید.