رابطه شما با همسرتان، وقتی یک کودک کم‌توان یا معلول دارید

مسائلی که والدین دارای فرزند کم‌توان با آن مواجهند

رابطه شما با همسرتان، وقتی یک کودک کم‌توان یا معلول دارید

تاریخ انتشار: ۱۴ فروردین ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۱

رابطه شما با همسرتان، وقتی یک کودک کم‌توان یا معلول دارید

تربیت یک کودک معلول یا کم‌توان ذهنی یا جسمی، می‌تواند چالش‌های جدیدی را در روابط شما با همسرتان به‌وجود آورد. از طرفی هم می‌تواند موجب نزدیک‌تر شدن و ارتباط محکم‌تر شما بشود و زمان باهم بودن‌تان را بیشتر کند.

تغییرات مثبت

موارد خوب بسیاری در مورد رشد یک کودک معلول وجود دارد که می‌تواند روابط خانواده شما را محکم‌تر کند. ممکن است مسئولیت‌های پدرمادری را بیشتر به اشتراک بگذارید و بیشتر با همسر خود صحبت کنید.

البته امکان دارد شما و همسرتان معلولیت کودک خود را متفاوت از هم ببینید که امری طبیعی است و به دلیل برخورد متفاوت شما با رفتار کودک و نوع ارتباط‌تان با اوست.

برای همکاری بهتر و بیشتر پدر و مادر باید در مورد دیدگاه‌ها و احساسات خود با یکدیگر صحبت کنید. به اشتراک گذاشتن احساسات می‌تواند به شما در داشتن احساس خوب در مورد ارتباط‌تان کمک کند. این‌طوری می‌توانید به عنوان یک تیم، بهتر با هم کار کنید و از عهده مشکلات برآیید.

 

چالش‌های جدید در رابطه زن و شوهری

نگهداری از یک کودک معلول ممکن است چالش‌های جدید و فشارهای زیادی به همراه داشته باشد. کارکردن در کنار هم به عنوان یک تیم برای یافتن راه‌حل‌ها می‌تواند در مدیریت این چالش ها مفید باشد.

 

مشکلات مالی

گاهی ممکن است صورت‌حساب‌های تجهیزات پزشکی و درمانی، هزینه رفت‌وآمد و یا تغییرات اساسی در منزل از توان مالی شما فراتر رود. خدمات حمایتی از معلولین در شهر شما می‌تواند جهت پوشش تجهیزات و دیگر هزینه‌ها اطلاعات و کمک‌های مفیدی در اختیارتان قرار بدهد.

ضمنا می‌توانید در بعضی از هزینه‌های زندگی که خیلی ضروری نیستند کمی صرفه‌جویی کنید.

 

تغییرات در اشتغال و نقش‌های اعضای خانواده

یکی یا هردوی شما ممکن است مجبور شود ساعت‌های کاری خود را برای مراقبت از کودک کم کند یا شغلش را به شغل‌هایی که از نظر ساعت کار انعطاف پذیرند تغییر دهد. ممکن است لازم باشد تا در تقسیم کار بین پدر و مادر نیز تجدید نظر شود.

اگر برای مراقبت از کودکتان در خانه می‌مانید، سعی کنید در گروه‌ها و فعالیت‌های انجمن محلی مشارکت داشته باشید. این ارتباط به شما کمک می‌کند تا احساس پیوند با جامعه داشته باشید و از راه‌کارها و دستاوردهای جدید و مهم باخبر شوید.

 

رفتار کودک

رفتار کودکان در هر نوع ارتباطی ممکن است استرس‌زا باشد. اگر کودک معلول‌تان به نوعی رفتار سخت و دشواری دارد ممکن است در روابط شما با همسرتان تأثیر بگذارد. حتما در مورد چگونگی مدیریت آن به‌طوری که باعث سازگاری شما با شرایط شود با هم صحبت کنید و اگر لازم بود حتما با یک متخصص ناتوانی‌های کودکان و روانشناس خانواده مشورت کنید. آنها می‌توانند در برنامه‌ریزی راهبردهای رفتاری مناسب ایده‌های بسیار مفیدی به شما بدهند.

 

زمانی برای خودتان

داشتن کودک معلول به این معنی است که شما و همسرتان زمان‌های مفید کمتری برای با هم بودن دارید. گذراندن زمان‌های لذت بخش با یکدیگر، انجام کارهایی که از آن لذت ببرید و صمیمی بودن به عنوان یک زوج، شما را به هم نزدیک‌تر خواهد کرد و یادآوری می‌کند که شما انسان هستید و نه فقط پدرومادر!

از یک عضو خانواده یا دوست نزدیک کمک بگیرید تا گاهی از کودک شما نگهداری کند. و یا سرویس خدمات معلولیت محله شما ممکن است بتواند به شما در یافتن پرستاران ساعتی آموزش‌دیده کمک کند.

 

مراقبت از خودتان و رابطه­‌تان

شما به سرعت درگیر مراقبت از کودک خواهید شد اما مراقبت از خودتان نیز مهم است. قسمتی از این مراقبت، پیدا کردن زمانی برای انجام فعالیت‌ها است که به آن علاقمند هستید، چه به عنوان فرد و چه به عنوان یک زوج. این فعالیت‌ها می‌تواند شامل ورزش، موسیقی یا حضور در گروه‌های اجتماعی باشد. کمی وقت استراحت و تفریح به شما کمک می‌کند احساس خوبی داشته باشید و وقتی خودتان احساس خوبی داشته باشید، انرژی بیشتری برای حفظ رابطه خواهید داشت.

بزرگ کردن فرزندان یک مسئولیت مهم برای هرکس است و بزرگ کردن یک کودک معلول حتی سخت‌تر نیز هست. شما و همسرتان نباید کارهای یکسانی انجام دهید، بلکه تقسیم کار در مراقبت از کودک، امور روزمره، اشتغال و کسب درآمد مهم است. می‌توانید یک فهرست هفتگی از کارهای روزمره و مسئولیت‌ها تهیه کنید تا مطمئن شوید همه چیز عادلانه تقسیم شده. و ضمن  این برنامه‌ریزی زمانی را هم طی هفته برای خودتان در نظر بگیرید.

صحبت بی‌پرده و شفاف در مورد احساسات‌تان و شنیدن آن توسط فرد مقابل بدون سرزنش یا قضاوت، راهی بسیار عالی برای دادن حمایت احساسی به یکدیگر است. استفاده از عبارت «من » بسیار مفید است. مثلاً «من احساس می کنم ... » یا «من دارم فکر می کنم که اگر بتونیم این کار را متفاوت انجام بدهیم ». وقتی شما با هم در مورد مسائل دشوار زندگی صحبت می‌کنید، می‌توانید با گفتن جملاتی مانند «من درک می کنم منظورت چیه » یا «نمی‌دانستم تو این‌طوری احساس می‌کنی » همدلی و شنیدن خود را نشان دهید.

خندیدن نیز بسیار مفید است. حس شوخ‌طبعی به شما کمک می‌کند ناراحتی‌ها را خالی کنید و جنبه­ خوب قضیه را ببینید.

 

 با یکدیگر بر روی مشکلات رابطه‌تان کار کنید­

اختلافات و تنش‌ها، حتی در قوی‌ترین رابطه‌ها نیز رخ می‌دهند و داشتن کودکی معلول می‌تواند فشار بیشتری روی رابطه شما ایجاد کند. راهبردهای زیر را نیز بخوانید:

  • زمانی را برای صحبت کردن در مورد اموری که در خصوص آن‌ها نگرانی هستید تعیین کنید. بهتر است زمانی باشد که کودک حضور نداشته باشد.
  • کنار هم بنشینید و بر آنچه همسرتان می‌گوید تمرکز کنید.
  • سعی کنید دقیقا و واضح بگویید که مشکل چیست. مثلا «هیچ زمانی برای خودم ندارم. دو هفته است که نتوانستم برای پیاده‌روی از خانه بیرون بروم ».
  • به افکار و احساسات همسر خود بدون قطع‌کردن صحبت‌های او گوش فرا دهید.
  • اگر با آنچه همسرتان می‌گوید موافق نیستید، سعی کنید بر مشکل تمرکز کنید و نه بر همسر خود. برای مثال می‌توانید بگویید: «من مایلم روشی متفاوت را این‌بار امتحان کنیم ».
  • راه‌حل‌های متفاوت بسیاری را از روش طوفان ذهنی (یک تکنیک خلاقیت فردی یا گروهی است که در طی آن، با جمع‌آوری فهرستی از ایده‌ها که خودبه‌خود توسط اعضا تولید می‌شود، برای رسیدن به یک جمع‌بندی در مورد یک مسئله تلاش می‌شود ) برای مسئله ارائه دهید تا بفهمید بهترین راه حل چیست و در مورد راه‌حل‌ها با هم گفتگو کنید.
  • بعد از گفتگو از همسرتان بپرسید که چه احساسی دارد و مطمئن شوید که هردو فرصتی برای بیان آنچه در ذهن‌تان بوده را پیدا کرده‌اید.

 

از دیگران نیز کمک بگیرید

حمایت دیگران به شما کمک می‌کند بهتر با فشار کاری و استرس کنار بیایید. برای مثال شاید نیاز باشد از یکی از اعضای خانواده یا دوستان برای مراقبت از کودک در زمانی که شما و همسرتان درحال گذراندن زمانی با هم هستید، کمک بخواهید.

حمایت می‌تواند از سوی موارد زیر به دست آید:

  • اعضای خانواده
  • دوستان
  • انجمن‌های حمایت از ناتوانی‌ها و معلولیت‌ها
  • انجمن‌های اجتماعی
  • گروه‌های حمایتی داوطلب (NGO)
  • افراد حرفه‌ای مثل روانشناسان یا خانواده درمانگران

پدرومادرهای دیگر با تجربه مشابه نیز می‌توانند منبع بسیارخوبی از حمایت باشند. می‌توانید تجربه‌ها، توصیه‌ها و اطلاعات خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.

 

چه زمانی باید برای حمایت از شرایط­ خود کمک بگیریم

 روند درمان یک کودک کم‌توان یا معلول و عبور از چالش‌های تربیتی می‌تواند رنج و اندوه زیادی برای شما و همسرتان به‌وجود آورد. ممکن است کنار آمدن با این شرایط نیز زمان‌بر و طولانی باشد. ممکن است احساسات منفی زیادی از جمله ناامیدی، احساس گناه، انکار، افسردگی و در نهایت پذیرش را تجربه کنید. این چرخه، همواره الگوی ثابتی را دنبال نمی‌کند و ممکن است شما تمام این احساسات را در زمان‌های مختلف بارها احساس کنید.

هر زوجی با روند درمانی کودک خود به شکلی متفاوت کنار می‌آید. اما اگر تاکنون موارد زیر را تجربه کرده‌اید، ارتباط شما ممکن است نیازمند توجه و رسیدگی باشد.

  • کاهش میل جنسی
  • روی‌گردانی از یکدیگر
  • بحث های مداوم که قابل حل نیستند.

اگر در مورد رابطه خود با همسرتان احساس نگران هستید نخستین شخصی که باید با او صحبت کنید، خود همسرتان است. می‌توانید از طریق صحبت رو در رو و مستقیم با همسر خود، بسیاری از نگرانی‌ها را حل کنید. از صحبت کردن در مورد احساس‌تان نهراسید. و نهایتا با یک روانشناس، در تماس باشید.

 

مترجم: شروین قبادی

منبع: دنیای کودک پارسی

کپی مطلب با ذکر منبع بلامانع است.

 

مطالب مرتبط


دیدگاه کاربران

برای ثبت دیدگاه وارد وب سایت ما شوید.