چند راه ساده برای بانزاکت بودن در سؤال پرسیدن

چطوری سؤال بپرسیم؟

چند راه ساده برای بانزاکت بودن در سؤال پرسیدن

احسان کاظمی، کارشناس ارشد روانشناسی
تاریخ انتشار: ۱۱ آذر ۱۳۹۶ - ۲۱:۲۴

چند راه ساده برای بانزاکت بودن در سؤال پرسیدن

بخشی از روابط اجتماعی ما انسان‌ها از طریق زبان و با استفاده از کلام صورت می‌گیرد به همین خاطر باید با توجه به اصول روابط انسانی از این ابزار به‌خوبی استفاده نماییم. اگرچه زبان بدن نیز به‌عنوان بخشی از ارتباط غیرکلامی در کنار لحن و تُنِ صدا، نقش مؤثری در تکمیل، تقویت و پشتیبانی ارتباط کلامی دارد. اساساً وقتی ما هنجارها و اصول ارتباطی را به‌خوبی شناخته و متناسب با موقعیت، آن‌ها را رعایت کنیم، می‌توان گفت که بانزاکت رفتار کرده‌ایم و معاشرت انسانیِ مطلوب که ادب ورزی و رفتارهای پسندیده اجتماعی نیز در آن مشهود باشد؛ یعنی همین «بانزاکت بودن».

یکی از دلایل مهم که ما را به‌سوی برقراری روابط کلامی با دیگران اعم از افراد آشنا یا ناآشنا سوق می‌دهد، ضرورت دریافت یک سری اطلاعات است تا بتوانیم در موقعیت‌های مختلف یا در برخورد با دیگران بهتر و ماهرانه‌تر برخورد نماییم. به همین خاطر بهتر است مهارت‌های لازم درزمینه سؤال پرسیدن را فراگرفته و به‌خوبی به کار ببریم. در همین راستا می‌توان به برخی نکات که در ادامه ذکر می‌گردد، اشاره کرد:

 

▪سؤالی که مطمئن هستیم پاسخ به آن مایۀ شرمساری طرف مقابل می‌شود را نپرسیم یا لااقل در جمع نپرسیم و اگر واقعاً ضرورت دارد حتی‌المقدور از او بخواهیم به‌طور کتبی یا تلفنی پاسخ دهد که کمتر خجالت‌زده شود.

▪برای مچ‌گیری از طرف مقابل، سؤال نپرسیم چراکه رابطه انسانی را به یک جلسه بازجویی تبدیل می‌کند. معمولاً در خانواده‌ها بین زن و شوهرها و والدین و فرزندان این نوع سؤال پرسیدن، متداول است.

▪سؤالاتی که مربوط به حریم شخصی افراد می‌شود را نپرسیم؛ قرار نیست کسی با افشای زارهای زندگی شخصی خود حس کنجکاوی ما را ارضاء نماید. این نوع سؤالات بیشتر، از افراد مشهور پرسیده می‌شود.

▪وقتی می‌خواهیم از کسی سؤالی بپرسیم یک‌لحظه فکر کنیم که آیا برای سؤالی مشابه از خودمان، می‌توانیم پاسخی منطقی و صادقانه بدهیم یا خیر. این نوع سؤالات در جلسات خواستگاری زیاد پرسیده می‌شود.

▪سؤالات خود را به‌طور غیرمستقیم و مبهم نپرسیم. این نوع سؤالات معمولاً سوءتفاهم ایجاد می‌کنند و پاسخی مبهم و کلی به دنبال خواهند داشت. از این نوع سؤالات، بیشتر در روابطی که رسمی و غیرِ صمیمانه است پرسیده می‌شود.

▪از پرسیدنِ سؤالاتی که پاسخ آن‌ها به هیچ درد شما نمی‌خورد و چه‌بسا پاسخش نیز بسیار روشن و شفاف است صرف‌نظر کنید.

▪از تکرار سؤالات خود به‌شدت بپرهیزید چون تبدیل به‌نوعی آزار روانی برای طرف مقابل خواهد شد. این نوع سؤالات به پرسش‌های کودکان شبیه است که مدام سؤالات خود را تکرار می‌کنند.

▪پشت سر هم سؤال نپرسید. ذهنی که می‌خواهد پاسخگو باشد باید تمرکز داشته باشد و سؤالات پی‌درپی این تمرکز را از بین می‌برد.

▪بین سؤالات خود فاصله ایجاد کنید؛ این فاصله می‌تواند سکوت کردن یا اجازۀ صحبت کردن به دیگران باشد. نباید نشست‌های ارتباطی ما فقط به کسب اطلاعات از طریق سؤال پرسیدن خلاصه شود.

▪وقتی برای سؤالات خود پاسخی را دریافت می‌کنید، آن را زیر سؤال نبرید. حتماً لازم نیست پاسخ‌های دریافتی را باور کنید یا فرد پاسخ‌دهنده برای سخنان خود مدرک و شواهد و دلیل به شما ارائه نماید.

▪سؤالات خود را به زبان ساده و متناسب با فهم و درک طرف مقابل بپرسید؛ از به کار بردن واژه‌های ناآشنا، بسیار ادیبانه و فلسفی پرهیز نمایید.

▪سؤالات خود را از کسی بپرسید که می‌دانید اطلاعات لازم را برای پاسخ مناسب به سؤال شما دارد.

▪برای سؤال پرسیدن به آمادگی روانی و ذهنی طرف مقابل توجه داشته باشید. اگر سؤالی ذهن شما را مشغول کرده است دلیلی ندارد ذهن دیگران را هم به آن مشغول کنید.

▪وقتی یک فرد متخصص مثل پزشک، روانشناس، عالم دینی، سیاستمدار و ... در یک جمع حضور دارد، تمام سؤالات خود را درزمینه تخصصی‌اش از او نپرسید. او برای معاشرت آمده نه سخنرانی یا آموزش به شما.

▪از پرسیدن سؤالاتی که جنبه زیر زبان کشیدن دارد اجتناب کنید؛ چراکه فرد احساس امنیت روانی خود را در کنار شما از دست خواهد داد.

▪از پرسیدن سؤالاتی که پاسخش باعث بروز اختلاف‌نظر و تنش در جمع می‌شود بپرهیزید. برخی مواقع سؤالاتی که جنبۀ سیاسی یا مذهبی دارند برای کسب اطلاعات پرسیده نمی‌شوند بلکه برای برافروختن آتش یک نزاع و تنش کلامی مطرح می‌گردند.

▪سؤالات مضحک و تمسخرآمیز و پیش‌پاافتاده نپرسید. این نوع سؤالات، بیشتر خود شما را تحقیر و سبک می‌کند.

▪گاهی سؤالات ما بسیار کوتاه هستند ولی پاسخ آن‌ها طولانی است. به‌صرف اینکه سؤالتان کوتاه است آن را نپرسید و به حوصله و شرایط پاسخ‌گویی طرف مقابل هم توجه داشته باشید.

▪از مطرح کردن سؤالاتی که متناسب با فضای جمع یا رابطه نیست بپرهیزید و آن را به موقعیتی دیگر موکول نمایید.

▪برای فخرفروشی و نشان دادن مطالعات و ذهنیات خود سؤال نپرسید. ممکن است این سؤالات شما را در ذهن دیگران به‌عنوان یک شخصیتی نمایشی معرفی کند.

▪نهایتاً اینکه وقتی سؤالی را با اشتیاق می‌پرسید نشان دهید که به شنیدن پاسخ آن نیز اشتیاق دارید.

 

اگر سئوالی در این زمینه هست یا نیاز به کمک دارید، کارشناسان «به‌اندیشان» در خدمت شما هستند؛ با ما تماس بگیرید. 

دیدگاه کاربران

برای ثبت دیدگاه وارد وب سایت ما شوید.