چه عواملی مانع از حل اختلافات بین همسران می‌شود؟

سکوت ویرانگر

چه عواملی مانع از حل اختلافات بین همسران می‌شود؟

احسان کاظمی، کارشناس ارشد روانشناسی
تاریخ انتشار: ۱۱ آبان ۱۳۹۶ - ۱۴:۴۳

چه عواملی مانع از حل اختلافات بین همسران می‌شود؟

در روابط انسانی طولانی مثل روابط زناشویی، امکان بروز اختلاف‌نظر و حتی تعارض‌های شدید وجود دارد. متأسفانه عدم آشنایی افراد با شیوه‌های درست حل تعارض و یا عادت به روش‌های نادرست و مخرب، باعث می‌شود که نه‌تنها مشکلات حل نشوند بلکه کدورت‌ها و اختلافات بیشتری نیز بروز کرده و زن و شوهر از همدیگر فاصله بیشتری بگیرند.

در اینجا چهار عامل اساسی به‌عنوان موانعی برای حل اختلافات و تعارضات بین فردی وجود دارد:

 

عامل اول: انتقاد کردن؛ بیان جمله‌های منفی در مورد شخصیت فرد مقابل که معمولاً شیوه‌ای سرزنش کننده است.

ظاهراً انتقاد کردن شباهت زیادی با گله کردن دارد درحالی‌که گله کردن در مورد رفتاری خاص است و تأثیر مثبت بر ارتباط دارد درحالی‌که انتقاد کردن نوعی حمله به ویژگی‌های شخصیتی فرد است.

مثال:

گله کردن: کاشکی لباس‌هایت را روی زمین نمی‌انداختی، با این کار اتاق ریخت‌وپاش می‌شود.

انتقاد کردن: از بس لوازمت را مرتب کرده‌ام، خسته شدم؛ تو آدم بی‌ملاحظه‌ای هستی.

اگرچه گله کردن تنها به واقعیت اشاره می‌کند ولی انتقاد کردن معمولاً حالتی قضاوتی است و با «باید» همراه است و به‌صورت جمله‌های کلی بیان می‌شود، مانند «تو هیچ‌وقت» و ... . معمولاً انتقاد بیانگر احساس درماندگی سرکوب‌شده و خشم حل‌نشده است. به‌جای زیر سؤال بردن شخصیت همسر مستقیماً در مورد رفتار او صحبت کنید.

 

عامل دوم: تحقیر کردن که ناشی از نپذیرفتن رفتاری در خود و تلافی کردن است. وقتی فرد احساس می‌کند که می‌خواهد همسر خود را تحقیر کند، ذهن خود را از افکار منفی پر می‌کند.

به یاد داشته باشید این شما هستید که انتخاب می‌کنید به رفتار همسرتان انگیزه مثبت یا منفی نسبت بدهید. در زندگی زناشویی، هرچه بیشتر افکار منفی در ذهن بپروانید قدردانی از همسر، رفتارهای مهرآمیز و ... با گذشت زمان از زندگی رخت برمی‌بندد. رفتارهای مهربانانه و احساسات مثبت به‌وسیله هیجان‌های منفی و تعاملات همراه با خشم زیر پا گذاشته می‌شوند.

نشانه‌های متداول در تحقیر کردن شامل توهین، دشنام دادن، شوخی‌های همراه با دشمنی ازجمله مسخره کردن و دست انداختن است.

 

عامل سوم: حالت تدافعی داشتن؛ ممکن است وقتی فرد احساس کند که به‌وسیله توهین‌های تحقیرآمیز همسرش مورد حمله قرار گرفته است، گرفتن حالت تدافعی به خود، نوعی رفتار طبیعی محسوب شود؛ اما تدافعی بودن اغلب مشکلات بزرگی در زندگی زناشویی به بار می‌آورد زیرا وقتی همسران فکر کنند تحت‌فشار قرار گرفته‌اند دیگر به حرف‌های یکدیگر گوش نمی‌دهند و معمولاً مسئولیت رفتار خود را نپذیرفته و آن را انکار می‌کنند.

عیب‌جویی متقابل شکل متداول دیگری از تدافعی بودن است. (شوهر به شیوه خرج کردن زن اعتراض می‌کند و زن نیز با شکایت از اینکه او باید درآمد بیشتری کسب کند، به او پاسخ می‌دهد).

راه‌حل رها شدن از ارتباط تدافعی گوش دادن به گفته‌های همسر است به‌طوری‌که اطلاعات سودمندی به شیوه تأکیدی بازگو شوند. به‌طور مثال وقتی همسرتان به شما توهین می‌کند، شما به‌جای انکار آنچه گفته‌شده و پاسخی توهین‌آمیز، تنها با بیان واقعیت، گفته‌اش را به او انعکاس دهید. پاسخ شما می‌تواند چنین باشد: «هرگز فکر نمی‌کردم در این مورد، چنین احساسی داشته باشی، بیا در موردش بیشتر صحبت کنیم.» ممکن است در آغاز همسرتان تعجب کند و یا حتی به واکنش شما شک کند اما با گذشت زمان متوجه خواهد شد که شما واقعاً می‌خواهید شرایط تغییر کند».

 

عامل چهارم: مانع‌شدن از بحث و گفتگو؛ اگر زن‌وشوهری نتوانند به آتش‌بس برسند و همچنان اجازه دهند انتقاد کردن، تحقیر کردن و حالت تدافعی داشتن رابطه آن‌ها را کنترل کند، احتمال روبرو شدن با چهارمین عامل آسیب‌زا وجود دارد؛ وقتی همسری به دلیل شدت گرفتن گفتگو سکوت کند چنین اتفاقی روی می‌دهد. مردان بیشتر از زنان مانع بحث و ادامه گفتگو می‌شوند. بسیاری از آنان سکوت خود را طبیعی دانسته و آن را به‌عنوان عاملی که ممکن است به رابطه زناشویی آنان آسیب برساند در نظر نمی‌گیرند.

تحقیقات نشان داده است که مردان احساس می‌کنند ازآنجایی‌که در صحبت کردن و ادامه گفتگو خطر بالا رفتن تنش وجود دارد، بهتر است صحبت نکنند. این مردان نمی‌دانند که سکوت آنان همسرانشان را آزار می‌دهد و ممکن است این رفتارها را ناشی از بی‌علاقگی، نارضایتی و ازخودراضی بودن آن‌ها بدانند.

 

 

اگر سئوالی در این زمینه هست یا نیاز به کمک دارید، کارشناسان «به‌اندیشان» در خدمت شما هستند؛ با ما تماس بگیرید. 

مطالب مرتبط


دیدگاه کاربران

برای ثبت دیدگاه وارد وب سایت ما شوید.