«نشوز» عبارت است از سرکشی هریک از زن و مرد از فرمان دیگری در اموری که اطاعت در آن موارد بر آنان واجب است. در آیه ۳۴ سوره نسا به مرد به‌صورت ترتب حق وعظ، هجر و تنبیه در مقابل نشوز زن داده‌شده است اما در آیه ۱۲۸ همین سوره، زن در برابر نشوز مرد تنها از حق وعظ و صلح برخوردار است که البته تحقیق جامعی را می‌طلبد بیشتر
باوجود تلاش‌های مستمر و مصرانه که در جای‌جای این کره خاکی برای حفظ و بالا بردن شأن و منزلت آدمی صورت گرفته و می‌گیرد اما هنوز شاهد سلطه نگاه و تفکر مردسالارانه در اکثر جوامع هستیم. متأسفانه هنوز در بعضی جوامع، نگاه به یک زن در درجه اول یک نگاه جنسیتی است نه شخصیتی. ابتدا جنس اوست که مورد توجه قرار می‌گیرد و بعدازآن اگر فرصتی باقی ماند و ضرورتی احساس شد به شخصیت او بها داده می‌شود. بیشتر
اگر اختلال شخصیت، به‌عنوان یک ناقل عاطفی واگیردار در یک گروه خانوادگی کوچک و یا به‌عنوان یک عوام‌فریبی در سطح ملی وجود داشته باشد، یک مشکل جدی است. بیشتر
درواقع ما نمی‌توانیم بدون واسطه نظاره‌گر خود باشیم. برای همین بخش اعظمی از خودپنداره‌های ما درباره خویشتن، حاصل بازتاب‌های دریافتی آینه‌ای‌ است. اگر به گذشته بازگردیم درمی‌یابیم که نخستین آینه ما، مادر است؛ اولین کسی که ما برای او یک ابژه تمام‌عیار (مطلوب) هستیم. بیشتر
زن و شوهر در بعضی موارد باهم اختلاف نگرش پیدا می‌کنند. اختلاف نگرش فی‌نفسه چیز بدی نیست و قرار نیست تمام زن و شوهرها در تمام موارد هم‌عقیده باشند. دو نظریه در رابطه با انتخاب شریک زندگی وجود دارد: یکی نظریه «همسان همسری» و دیگری نظریه «ناهمسان همسری». بیشتر
«خودشیفتگی» اصطلاحی است که تقریباً اکثر مردم با آن آشنا هستند و در مکالمات روزانه و در رابطه با افراد به‌کرات از آن استفاده می‌کنند. درواقع تعریف خودشیفتگی یا فرایند شکل‌گیری خودشیفتگی از منظر روان‌کاوی متفاوت با آن چیزی است که سایر رویکردهای روان‌شناسی، روان‌درمانی و روان‌پزشکی از آن استفاده می‌کنند. بیشتر
پورنوگرافی یا هرزه‌نگاری تجسم و نمایش بی‌پرده‌ای از رفتار جنسی با هدف ایجاد هیجان، تحریک یا ارضای جنسی است که در قالب‌های مختلف ازجمله کتاب، عکس، مجسمه، فیلم و مجله ارائه می‌شود.(۱) پورن تأثیرات مهمی روی شکل‌گیری انتظارات افراد در مورد مسائل جنسی و رابطه جنسی دارد. بیشتر
به جرأت می‌توان گفت سوءاستفاده عاطفی بدترین ظلمی است که می‌توان در حق یک کودک در حال رشد روا داشت؛ زیرا ممکن است بسیاری از آلام جسمی یا حتی غفلت را التیام بخشید اما زخمی که بر اثر بی‌ارزش شماری، تحقیر و بی‌هویتی بر روان کودک می‌نشیند و بیشتر