موسیقی نام دیگر کودکی است

5/5/2018 12:00:00 AM

می‌گویند موسیقی، زبان جهانی است. مهم نیست اهل کجا باشی و به چه زبانی صحبت کنی؛ یک ملودی خوب چیزی است که همه از شنیدنش لذت می‌برند و آن را می‌فهمند. پدرها و مادرها از لحظه تولد به ‌طور غریزی و ناخودگاه به‌زبان موسیقی با کودکشان صحبت می‌کنند؛ به قصد آرام‌کردن گریه کودک، نشان‌ دادن عشق و محبت و لذتی که از به‌دنیا آمدن فرزندشان دارند (و هیچ راه دیگری برای انتقال این حس سراغ ندارند)، جلب‌توجه کودک و برقراری ارتباط و…
نوزادان با ملودی یک ترانه ــ قبل از آنکه معنی کلمه‌ها را بفهمند ــ ارتباط برقرار می‌کنند و به ‌محض اینکه قادر به حرکت فیزیکی باشند، با تکان‌ خوردن نسبت به موسیقی واکنش نشان می‌دهند. در مراحل اولیه رشد، موسیقی به کودکان کمک می‌کند صدا و معنی کلمه‌ها را یاد بگیرند. هرچه کودکمان بزرگ‌تر می‌شود، بیشتر متوجه این واقعیت می‌شویم که بخواهیم یا نخواهیم، موسیقی جای خودش را در دنیای او پیدا می‌کند. کودکان به موسیقی علاقه دارند و این نوای سحرآمیز به فکر، روح و احساسشان تلنگر می‌زند.
تحقیقات نشان داده که موسیقی اثر قابل‌توجهی نیز بر یادگیری دارد و قدرت به‌ خاطر سپردن را ــ هم در کودکان و هم در بزرگسالان ــ افزایش می‌دهد. سازمان‌ها و مراکز مختلف نیز با آگاهی از تأثیر و جذابیت موسیقی، در انتقال مفاهیم موردنظرشان، دست به دامن شاعران، ترانه‌سراها و اهالی موسیقی می‌شوند. اما فایده موسیقی به همین‌ها محدود نمی‌شود. کودکانی که به‌طور جدی‌تر، نواختن سازی را شروع می‌کنند، درگیر یک یادگیری پویای اجتماعی می‌شوند. اجرای قطعه موسیقایی توسط چند کودک، قبل از هر چیز به آن‌ها کار گروهی را می‌آموزد و اینکه تک‌تک آن‌ها در خلق اثر نهایی سهم و نقشی دارند. این تجربه در عین‌حال به آن‌ها می‌آموزد که دست در دست هم، می‌توانند چیزی بزرگ‌تر از تکه‌تکه‌های کوچک خودِ منفردشان بسازند. و صد البته درس‌های مهمی مثل صبوری را می‌آموزند. در دنیای واقعی برای موفقیت باید صبور باشی. در یک گروه هم باید منتظر نوبتت برای نواختن بمانی، وگرنه هماهنگی آواها از دست می‌رود و موسیقی گوشنوازی خلق نمی‌شود. 

 

 





نام
نام خانوادگی
ایمیل
عنوان
متن