ظرفیت تنها بودن یکی از مهمترین نشانه های بلوغ در رشد عاطفی است. تقریباً در همه درمان‌های روان تحلیلی زمان هایی پیش می آید که توانایی تنها بودن برای بیمار مهم می شود. بیشتر
من یک فیلسوف هستم و فکر می‌کنم خوش‌بین بودن کار یک فیلسوف است. چرا که اگر بدبین باشید درنهایت هیچ سودی برای خودتان ندارد. چون برای بدبین بودن نیازی نیست که فیلسوف باشید بلکه شرایط به خودی خود برای بدبین بودن کافی است. بیشتر
روان‌درماني تحليلی می‌تواند با باز فعال كردن رشد ذهنی و عاطفی، جوی مناسب برای بالندگی جديد و سالم‌تر ايجاد كند. روان درمانی تحليلی به بازسازی رشد در متن رابطه جديد با روان‌درمانگر كمک می‌كند. بیشتر
تصور کنید از یک خویشاوند بسیار انتقادگر و درگیرِ خود، ژاکت زشتی گرفتید. از آن متنفرید و از پوشیدنش خجالت می‌کشید و به دلیل رفتاری که آن خویشاوند داشته است عمیقاً احساس نازیبایی می‌کنید. اما به دلایلی که خودتان هم نمی‌دانید، احساس می‌کنید نمی‌توانید دور بیندازیدش. بیشتر
به کودکتان آموزش دهید که دعوا کردن و کتک زدن کار بسیار بدی است و هرگز خودتان نیز این کار را نکنید. به آنها بفهمانید که ترسو نیستند و پاداش فراموش نشود. همچنین هرگز به پرخاشگری و درگیری کودکتان پاداش (حتی کلامی) ندهید. بیشتر
مفهوم «زبانِ عمل»، توسط روی شفر ، برای اشاره به یک کد یا گروهی از قوانین در چارچوب نوعی مفهوم‌سازی پیشنهاد شد که هدف آن مشروعیت بخشیدن به وجود همه فعالیت‌های آگاه و ناآگاه و کلیه فعالیت‌های ذهنی است که قابلیت خارج شدن از طریق کلمات یا ادا اطوار را دارند، بیشتر
شبی که تو را از دست دادم  شخصی پنج مرحله سوگرا به من یادآوری کرد.  گفتند از اين راه برو، آسان است؛ مثل بالا رفتن از پله‌ها وقتی یکی از اعضای بدنت قطع شده. و من بالا رفتم. اول انکار بود. بیشتر
اصطلاح «برون کنش‌نمایی» معادل کلمه آلمانی “agieren” (به‌عنوان فعل و اسم) است که فروید آن را به کار برد. این اصطلاح را باید از مفهوم تقریباً مشابه «اقدام به عمل » که از سنت روان‌پزشکی فرانسه وام گرفته شده و بیانگر اقدامات تحریک‌آمیز و بیشتر
اصطلاحات «کنش» و «عمل» با هم مرتبط هستند؛ هر دو به نوعی رفتار (حرکتی، کلامی و ...) اشاره می‌کنند که قصد تغییر فضا، یا جلوگیری از یک خطر یا احساس ناخوشایند، یا برآورده کردن یک میل یا نیاز را دارد. اصطلاح «کنش» در درجه اول بیشتر
مفهوم طردشدگی به‌طور دقیق، یک مفهوم روانکاوانه نیست. این مفهوم در ابتدا در شرایطی به کار می‌رفت که کودکان کم سن و سال از مراقبت، آموزش و حمایت عاطفی محروم بودند و مورد غفلت قرار می‌گرفتند یا بسیار زودهنگام از فضای مادرانه خود جدا می‌شدند بیشتر